Lokalizacja: Strona główna >> Muzyka w Krakowie

Muzyka w Krakowie

Muzyka instrumentalna obok śpiewu była też uprawiana w XV w. w katedrze wawelskiej, skoro od 1463 r. często spotykamy notatki świadczące o trosce kapituły krakowskiej o konserwację organów.
Szczególny rozkwit kultury muzycznej na Wawelu przypada na okres Renesansu. Pod wpływem nowych prądów humanistycznych wzrasta 'zainteresowanie dla poezji i „jej idealnej siostrzycy" muzyki. Dwór i katedra wawelska skupiają wielu wybitnych wirtuozów i kompozytorów różnych narodowości oraz niemal wszystkich najwybitniejszych kompozytorów polskich. Tu koncentrują się i krzyżują najwartościowsze prądy ówczesnego świata intelektu. Mająca tu miejsce stale żywa i bezpośrednia wymiana ludzi i myśli sprawiła, że Wawel w czasach ostatnich Jagiellonów stał się jednym z największych i najlepszych ośrodków kultury muzycznej w Europie. Promieniował oczywiście .na całą Polskę kształcąc dla niej 'młode twórcze i odtwórcze talenty.
Król Zygmunt Stary, jak zresztą wszyscy Jagiellonowie, od wczesnej młodości lubił harmonię tonów. Muzyka i śpiew towarzyszyły mu codziennie w różnych porach dnia, a szczególnie przy jadalnym stole w czasie obiadu lub wieczerzy. Na jego dworze nigdy nie brak było stale zatrudnionych muzyków, takich jak Marek, klawicymbalista Wirowski czy umiłowany bandurzysta Czuryłło piastujący godność dworzanina królewskiego i partnera do gry w szachy. Król chętnie przyjmował przybyłych wirtuozów i śpiewaków. Lubił także słuchać przybywających na Wawel żaków, cyganów, wędrownych lutnistów, harfiarzy, fletnistów, gęślarzy czy trębaczy w czasie poobiedniej sjesty, a podczas większych świąt 'muzyka na jego dworze rozbrzmiewała od samego rana do późnej nocy.
Życie muzyczne na dworze Zygmunta I jeszcze bardziej ożywiło się, gdy przybyła do Polski królowa Bona pochodząca z włoskiej rodziny Sforzów. Wiemy, że była wychowana w ośrodkach
wysokiej kultury muzycznej, że posiadała teoretyczne i praktyczne wykształcenie muzyczne, umiała grać na różnych instrumentach, lubiła śpiew i taniec. Utrzymywała na swym dworze włoskich chłopców śpiewaków i sprowadziła do Polski muzyków, spośród których szczególnie znanym i cenionym był wysokiej klasy wirtuoz gry organowej, główny pośrednik wpływów włoskich w muzyce polskiej Alessandro Pesenti z Werony. Prawdopodobnie za sprawą Bony około 1520 r. nastąpiła reorganizacja kapeli królewskiej, która od tej pory dzieliła swe funkcje między kościół i komnaty monarsze. Na przykład mamy wiadomość, że 29 maja 1523 r. zespół włoskich artystów z dworu króla Zygmunta Starego wykonał mszę w którejś z kolegiat wawelskich św. Michała lub św. Jerzego, a 11 IX 1546 muzycy królowej Bony razem z katedralnym kantorem śpiewali przed królem. Największe jednak znaczenie dla podniesienia kultury muzycznej na Wawelu w I pół. XVI w. miało ufundowanie przez Zygmunta Starego tzw. kapeli rorantystów przy nowo wzniesionej królewskiej kaplicy grobowej, zwanej do dzisiaj Zygmuntowską.

Tagi: ciekawostki, Kraków